إِنَّا عَرَضْنَا ٱلْأَمَانَةَ عَلَى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَٱلْجِبَالِ فَأَبَيْنَ أَن يَحْمِلْنَهَا وَأَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا ٱلْإِنسَـٰنُ ۖ إِنَّهُۥ كَانَ ظَلُومًۭا جَهُولًۭا ٧٢
Инно ъараЗна-л-амоната ъала-с самовоти ва-л-арЗи ва-л-ҷиболи фа абайна ай яҳмилнаҳо ва ашфаҚна минҳо ва ҳамалаҳа-л-инсон. Иннаҳу кона залуман ҷаҳуло
Ҳаройина, Мо ин амонатро бар осмонҳо ва бар Замин ва бар кӯҳҳо арза доштем, пас, аз он тарсиданд, бардоштани онро Қабул накарданд ва онро одамӣ бардошт, ҳаройина, вай ситамгору нодон аст,
33:72