إِنَّا عَرَضْنَا ٱلْأَمَانَةَ عَلَى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَٱلْجِبَالِ فَأَبَيْنَ أَن يَحْمِلْنَهَا وَأَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا ٱلْإِنسَـٰنُ ۖ إِنَّهُۥ كَانَ ظَلُومًۭا جَهُولًۭا ٧٢
Инна ъараЗна-л-аманата ъала-с самавати ва-л-арЗи ва-л-ҷибали фа абайна ай яҳмилнаҳа ва ашфақна минҳа ва ҳамалаҳа-л-инсан. Иннаҳу кана залуман ҷаҳула.
Ҳаройина, Мо ин амонатро бар осмонҳо ва бар Замин ва бар кӯҳҳо арза доштем, пас, аз он тарсиданд, бардоштани онро Қабул накарданд ва онро одамӣ бардошт, ҳаройина, вай ситамгору нодон аст,
33:72