۞ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ أَنتُمُ ٱلْفُقَرَآءُ إِلَى ٱللَّهِ ۖ وَٱللَّهُ هُوَ ٱلْغَنِىُّ ٱلْحَمِيدُ ١٥
15. Эй мардум! Шумо ба сӯи Худо эҳтиёҷ доред ва Худо Зотест, ки бе эҳтиёҷу сутудакор аст.
Дар оятҳои Қаблӣ даъват ба сӯи тавҳид ва мубориза ба ҳаргуна ширку бутпарастӣ мухтасаран гузашт. Мумкин аст, ки баъзеҳо таваҳҳум кунанд, ки Худованд чӣ ниёзе ба парастиши мо дорад, ки ин Қадар дар бораи тавҳид таъкид кардааст? Аз ин рӯ Худованд хабар додааст, ки эй мардум, шумо дар тамоми корҳои дунёӣ ва динии хеш ба сӯи Аллоҳ таъоло фаҚиру ниёзмандед ва Ӯ дар ивази он эҳсонҳое, ки кардааст, аз тарафи махлуҚоти Худ шоистаи ситоиш асту дар ҳеҷ чиз ба бандагонаш муҳтоҷ нест. Оре! Ин банда аст, ки бо тавфиҚи Худовандӣ аз роҳи ибодату итоъат барои комил сохтани худ амал мекунад ва ба Ӯ таъоло наздиктар мешавад ва барои ободии дунё ва охирати худ баҳра меёбад. Дар асл инсон ба ғайри Аллоҳ ба ҳеҷ махлуҚе ниёзманд нест, зеро ҳама чиз муҳтоҷи Ӯянд, набояд сари таъзиму таслим ба остони ғайри Ӯ бисояд ва онро ҳоҷатбарори худ ҳисобад. Онҳо низ махлуҚу муҳтоҷи Худовананд. Ҳатто он иззату ҳурмате ки Пайғамбарони илоҳӣ (а) дар байни мардум доранд, барои он аст, ки онҳоро Худованд фиристодааст.
35:15