قُلْ أَرَءَيْتُمْ شُرَكَآءَكُمُ ٱلَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ أَرُونِى مَاذَا خَلَقُوا۟ مِنَ ٱلْأَرْضِ أَمْ لَهُمْ شِرْكٌۭ فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ أَمْ ءَاتَيْنَـٰهُمْ كِتَـٰبًۭا فَهُمْ عَلَىٰ بَيِّنَتٍۢ مِّنْهُ ۚ بَلْ إِن يَعِدُ ٱلظَّـٰلِمُونَ بَعْضُهُم بَعْضًا إِلَّا غُرُورًا ٤٠
Қул ара-айтум шуракаакуму-л-лазӣна тадъуна мин дуниллоҳи арунӣ мо зо халаҚу мина-л-арЗи ам лаҳум ширкун фи-с самовоти ам отайноҳум китобан фа ҳум ъало баййинати-м минҳ. Бал ий яъиду-з-золимуна баъЗуҳум баъЗан илло ғуруро
Бигӯ: «Оё шарикони муҚарраркардаи худро, ки онҳоро ба ҷуз Худо мепарастед, дидед? Ба ман бинамоед: аз Замин чӣ чиз офаридаанд? Оё онҳоро дар офариниши осмонҳо ягон ширкате (бо Мо) ҳаст? Оё онҳоро китобе додем, пас, онҳо аз он бар ҳуҷҷатанд? На! Балки ситамгарон баъзе баъзеро ба ғайр аз фиреб чизеро ваъда дода наметавонанд».
35:40