وَلَوْ يُؤَاخِذُ ٱللَّهُ ٱلنَّاسَ بِمَا كَسَبُوا۟ مَا تَرَكَ عَلَىٰ ظَهْرِهَا مِن دَآبَّةٍۢ وَلَـٰكِن يُؤَخِّرُهُمْ إِلَىٰٓ أَجَلٍۢ مُّسَمًّۭى ۖ فَإِذَا جَآءَ أَجَلُهُمْ فَإِنَّ ٱللَّهَ كَانَ بِعِبَادِهِۦ بَصِيرًۢا ٤٥
Ва лав юохизуллоҳу-н-носа би мо касабу мо тарака ъало заҳриҳо мин доббати-в ва локи-й юаххируҳум ила аҷали-м мусаммо. Фа изо ҷаа аҷалуҳум фа инналлоҳа кона би ъибодиҳӣ басӣро
Ва агар Худо мардумро ба сазои он чӣ мекарданд, гирифтор мекард, бар пушти Замин ҳеҷ ҷонвареро боҚӣ намегузошт, валекин онҳоро то рӯзи муайян мавҚуф медорад. Пас, чун миъоди онҳо ояд, пас, ҳаройина, Худованд ба бандагони Худ бино аст.
35:45