وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ أَنفِقُوا۟ مِمَّا رَزَقَكُمُ ٱللَّهُ قَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ أَنُطْعِمُ مَن لَّوْ يَشَآءُ ٱللَّهُ أَطْعَمَهُۥٓ إِنْ أَنتُمْ إِلَّا فِى ضَلَـٰلٍۢ مُّبِينٍۢ ٤٧
Ва иза Қӣла лаҳум анфиқу мим ма разақакумуллоҳу Қола-л-лазӣна кафару лил лазӣна аману анутъиму ма-л лав яшауллоҳу атъамаҳу ин антум илла фӣ Залали-м мубӣн.
Ва чун ба онҳо гуфта шавад: «Аз он чӣ шуморо Аллоҳ додааст, харҷ кунед, ононе ки кофир шуданд, ба ононе ки имон оварданд, гӯянд: «Оё касеро, ки агар Аллоҳ мехост, ӯро таъом медод, мо ӯро таъом диҳем?». Нестед шумо (кофирон) магар дар гумроҳии ошкор.
36:47