ٱلْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلَىٰٓ أَفْوَٰهِهِمْ وَتُكَلِّمُنَآ أَيْدِيهِمْ وَتَشْهَدُ أَرْجُلُهُم بِمَا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ ٦٥
Ал-явма нахтиму ъала афваҳиҳим ва тукаллимуна айдӣҳим ва ташҳаду арҷулуҳум би ма кану яксибун.
Имрӯз бар даҳонҳои онҳо муҳр мениҳем ва дастҳои онҳо ба Мо сухан мегӯянд ва пойҳои онҳо ба он амале, ки мекарданд, гувоҳӣ медиҳанд.
36:65