ٱلْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلَىٰٓ أَفْوَٰهِهِمْ وَتُكَلِّمُنَآ أَيْدِيهِمْ وَتَشْهَدُ أَرْجُلُهُم بِمَا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ ٦٥
Ал-явма нахтиму ъала афвоҳиҳим ва тукаллимуна айдӣҳим ва ташҳаду арҷулуҳум би мо кону яксибун
Имрӯз бар даҳонҳои онҳо муҳр мениҳем ва дастҳои онҳо ба Мо сухан мегӯянд ва пойҳои онҳо ба он амале, ки мекарданд, гувоҳӣ медиҳанд.
36:65