إِذْ دَخَلُوا۟ عَلَىٰ دَاوُۥدَ فَفَزِعَ مِنْهُمْ ۖ قَالُوا۟ لَا تَخَفْ ۖ خَصْمَانِ بَغَىٰ بَعْضُنَا عَلَىٰ بَعْضٍۢ فَٱحْكُم بَيْنَنَا بِٱلْحَقِّ وَلَا تُشْطِطْ وَٱهْدِنَآ إِلَىٰ سَوَآءِ ٱلصِّرَٰطِ ٢٢
Из дахалу ъала Давуда фа фазиъа минҳум. Қолу ла тахаф. Хасмани баға баъЗуна ъала баъЗин фаҳкум байнана би-л-ҳаққи ва ла туштит ваҳдина ила саваи-с сирот.
Чун бар Довуд даромаданд, пас, ӯ аз онҳо тарсид. Онҳо гуфтанд: «Матарс, мо ду хусуматкунандаем, баъзеи мо бар баъзе таҷовуз кардааст, пас, миёни мо бо инсоф ҳукм кун ва аз ҳақ таҷовуз макун ва моро ба роҳи рост далолат кун!
38:22