قُلْ يَـٰعِبَادِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱتَّقُوا۟ رَبَّكُمْ ۚ لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا۟ فِى هَـٰذِهِ ٱلدُّنْيَا حَسَنَةٌۭ ۗ وَأَرْضُ ٱللَّهِ وَٰسِعَةٌ ۗ إِنَّمَا يُوَفَّى ٱلصَّـٰبِرُونَ أَجْرَهُم بِغَيْرِ حِسَابٍۢ ١٠
Қул йо ъибоди-л-лазӣна оману-т-таҚу Раббакум. Лил лазӣна аҳсану фӣ ҳозиҳи-д-дунйо ҳасанаҳ. Ва арЗуллоҳи восиъаҳ. Иннамо юваффа-с-собируна аҷраҳум би ғайри ҳисоб
(Ин суханро аз номи ман) Бигӯ: «Эй бандагони Ман ки имон овардаед, аз Парвардигори худ битарсед, барои ононе, ки дар ин дунё некӯӣ карданд, ҳолати нек бошад ва Замини Аллоҳ фарох аст. Ҷуз ин нест, ки аҷри собиронро беҳисобу тамом дода мешавад».
39:10