قُلْ يَـٰعِبَادِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱتَّقُوا۟ رَبَّكُمْ ۚ لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا۟ فِى هَـٰذِهِ ٱلدُّنْيَا حَسَنَةٌۭ ۗ وَأَرْضُ ٱللَّهِ وَٰسِعَةٌ ۗ إِنَّمَا يُوَفَّى ٱلصَّـٰبِرُونَ أَجْرَهُم بِغَيْرِ حِسَابٍۢ ١٠
Қул йа ъибади-л-лазӣна аману-т-тақу Раббакум. Лил лазӣна аҳсану фӣ ҳазиҳи-д-дунйа ҳасанаҳ. Ва арЗуллоҳи васиъаҳ. Иннама юваффа-с-сабируна аҷраҳум би ғайри ҳисаб.
(Ин суханро аз номи ман) Бигӯ: «Эй бандагони Ман ки имон овардаед, аз Парвардигори худ битарсед, барои ононе, ки дар ин дунё некӯӣ карданд, ҳолати нек бошад ва Замини Аллоҳ фарох аст. Ҷуз ин нест, ки аҷри собиронро беҳисобу тамом дода мешавад».
39:10