فَٱعْبُدُوا۟ مَا شِئْتُم مِّن دُونِهِۦ ۗ قُلْ إِنَّ ٱلْخَـٰسِرِينَ ٱلَّذِينَ خَسِرُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ وَأَهْلِيهِمْ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ ۗ أَلَا ذَٰلِكَ هُوَ ٱلْخُسْرَانُ ٱلْمُبِينُ ١٥
Фаъбуду ма шиътум-м мин дуниҳ. Қул инна-л хосирӣна-л-лазӣна хасиру анфусаҳум ва аҳлӣҳим явма-л-Қийамаҳ. Ала залика ҳува-л-хусрону-л-мубӣн.
Пас, шумо ҳам ба ғайри Аллоҳ чиро хоҳед, ибодат кунед». Бигӯ: «Албатта, зиёнкорон ононеанд, ки дар рӯзи Қиёмат нафсҳои худро ва аҳлу аёли худро дар зиён андохтанд». Огоҳ бош: ҳамин аст зиёни ошкор!
39:15