ٱللَّهُ يَتَوَفَّى ٱلْأَنفُسَ حِينَ مَوْتِهَا وَٱلَّتِى لَمْ تَمُتْ فِى مَنَامِهَا ۖ فَيُمْسِكُ ٱلَّتِى قَضَىٰ عَلَيْهَا ٱلْمَوْتَ وَيُرْسِلُ ٱلْأُخْرَىٰٓ إِلَىٰٓ أَجَلٍۢ مُّسَمًّى ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍۢ لِّقَوْمٍۢ يَتَفَكَّرُونَ ٤٢
Аллоҳу ятаваффа-л-анфуса ҳӣна мавтиҳо ва-л-латӣ лам тамут фӣ маномиҳо. Фа юмсику-л латӣ ҚаЗо ъалайҳа-л-мавта ва юрсилу-л-ухрџ ила аҷали-м мусаммо. Инна фӣ золика ла ойоти-л ли Қавми-й ятафаккарун
Аллоҳ нафсҳоро ҳангоми марги онҳо мегирад ва он нафсҳоро, ки дар хоб намурдаанд, низ Қабз мекунад, пас, он нафсҳоро, ки бар онҳо ҳукми маргро кардааст, нигоҳ медорад ва он дигарро то ваҚти муайян мефиристад. Ба дурустӣ, ки дар ин кор барои Қавме, ки тафаккур мекунанд, нишонаҳое ҳаст.
39:42