۞ لَّا خَيْرَ فِى كَثِيرٍۢ مِّن نَّجْوَىٰهُمْ إِلَّا مَنْ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ أَوْ مَعْرُوفٍ أَوْ إِصْلَـٰحٍۭ بَيْنَ ٱلنَّاسِ ۚ وَمَن يَفْعَلْ ذَٰلِكَ ٱبْتِغَآءَ مَرْضَاتِ ٱللَّهِ فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ أَجْرًا عَظِيمًۭا ١١٤
Ло хайра фи касири-м мин-н-наҷвоҳум илло ман амара би садақатин ав маъруфин ав ислоҳин байна-н-нос. Ва ма-н-яфъал золикабтиғоа марзотиллоҳи фа савфа нуътиҳи аҷран ъазимо.
Дар бисёре аз розгӯии пинҳонияшон некие нест, магар ки амри ба садақа додан ё кори нек кардан ё ба ислоҳи байни мардум амр кунанд. Ва ҳар касе инро барои талаби ризои Аллоҳ кунад, пас ба зудӣ ӯро аҷри бузурге бидиҳем.
4:114