۞ وَلَكُمْ نِصْفُ مَا تَرَكَ أَزْوَٰجُكُمْ إِن لَّمْ يَكُن لَّهُنَّ وَلَدٌۭ ۚ فَإِن كَانَ لَهُنَّ وَلَدٌۭ فَلَكُمُ ٱلرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْنَ ۚ مِنۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍۢ يُوصِينَ بِهَآ أَوْ دَيْنٍۢ ۚ وَلَهُنَّ ٱلرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْتُمْ إِن لَّمْ يَكُن لَّكُمْ وَلَدٌۭ ۚ فَإِن كَانَ لَكُمْ وَلَدٌۭ فَلَهُنَّ ٱلثُّمُنُ مِمَّا تَرَكْتُم ۚ مِّنۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍۢ تُوصُونَ بِهَآ أَوْ دَيْنٍۢ ۗ وَإِن كَانَ رَجُلٌۭ يُورَثُ كَلَـٰلَةً أَوِ ٱمْرَأَةٌۭ وَلَهُۥٓ أَخٌ أَوْ أُخْتٌۭ فَلِكُلِّ وَٰحِدٍۢ مِّنْهُمَا ٱلسُّدُسُ ۚ فَإِن كَانُوٓا۟ أَكْثَرَ مِن ذَٰلِكَ فَهُمْ شُرَكَآءُ فِى ٱلثُّلُثِ ۚ مِنۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍۢ يُوصَىٰ بِهَآ أَوْ دَيْنٍ غَيْرَ مُضَآرٍّۢ ۚ وَصِيَّةًۭ مِّنَ ٱللَّهِ ۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَلِيمٌۭ ١٢
Ва лакум нисфу мо тарака азвоҷукум ил лам яку-л лаҳунна валад. Фа ин кона лаҳунна валадун фа лакуму-р-рубуъу мим-мо таракн. Мин баъди васийяти-н йусина биҳа ав данн. Ва лаҳунна-р рубуъу мим-мо тарактум ил лам яку-л лакум валад. Фа ин кона лакум валадун фа лаҳунна-с сумуну мим-мо тарактум. Мин баъди васийятин тусуна биҳа ав данн. Ва ин кона раҷулу-н йурасу калолатан ав имраату-в ва лаҳу ахун ав ухтун фа ли кулли воҳиди-м минҳума-с-судус. Фа ин кону аксара мин золика фа ҳум шуракау фи-с-сулус. Мин баъди васийяти-н йусо биҳа ав дайнин ғайра музорр. Васийята-м миналлоҳ. Валлоҳу Ъалимун ҳалим.
Ва моле, ки занҳои шумо гузоштаанд, агар барои он занҳо фарзанде набошад, ними он барои шумост. Пас, агар барои онҳо фарзанде бошад, пас, чаҳоряки аз он чӣ гузоштаанд, барои шумост, аз баъди адои васияте, ки ба он фармуда бошанд, ё баъди адои дайн. Ва барои занҳост чаҳоряки аз он чӣ гузоштаед, агар барои шумо фарзанде набошад. Пас, агар барои шумо фарзанд бошад, пас ҳаштяки аз он чӣ гузоштаед, барои зан аст аз баъди адои васияте, ки ба он фармудаед, ё баъди адои дайн. Ва агар марде, ки аз вай мерос бурда мешавад, бе волиду валад бошад ё зани калола (падару фарзанд ва бародару хоҳари падарию модарӣ надорад) ва ӯро бародар ё хоҳари модарӣ аст, пас, ҳар яке аз он ду шашяк мегиранд. Пас, агар онҳо бештар аз ин бошанд, пас онҳо дар сеяк шариканд аз баъди васияте, ки шуда бошад ё баъди адои дайн, на васияте ки зарар расонанда бошад. Ин ҳукмест аз ҷониби Аллоҳ ва Аллоҳ бар ҳама чиз донову бурдбор аст!
4:12