۞ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ كُونُوا۟ قَوَّٰمِينَ بِٱلْقِسْطِ شُهَدَآءَ لِلَّهِ وَلَوْ عَلَىٰٓ أَنفُسِكُمْ أَوِ ٱلْوَٰلِدَيْنِ وَٱلْأَقْرَبِينَ ۚ إِن يَكُنْ غَنِيًّا أَوْ فَقِيرًۭا فَٱللَّهُ أَوْلَىٰ بِهِمَا ۖ فَلَا تَتَّبِعُوا۟ ٱلْهَوَىٰٓ أَن تَعْدِلُوا۟ ۚ وَإِن تَلْوُۥٓا۟ أَوْ تُعْرِضُوا۟ فَإِنَّ ٱللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًۭا ١٣٥
Йа айюҳа-л-лазина оману куну қаввомина би-л-қисти шуҳадаа лиллоҳи ва лав ъала анфусикум ави-л волидайни ва-л-ақрабин. Ин якун ғанийян ав фақиран фаллоҳу авло биҳимо. Фа ло таттабиъу-л ҳава ан таъдилу. Ва ин талву ав туъризу фа инналлоҳа кона би мо таъмалуна Хабиро.
Эй касоне ки имон овардаед, пайваста дар инсофу адолат устувор бошед (ва) барои Худо гувоҳидиҳандагон бошед, агарчи бар зарари худ ё бар зарари падару модар ва ё наздикон бошад. Агар тавонгар ё муҳтоҷ бошанд, пас, Аллоҳ ба онҳо меҳрубонтар аст. Пас, дар адолат пайравии ҳавои нафсро макунед. Ва агар бипечонед забонро ё рӯйгардон шавед (аз шоҳидӣ додан), пас, ҳаройина Аллоҳ ба он чӣ мекунед, бохабар аст.
4:135