ٱلَّذِينَ يَتَرَبَّصُونَ بِكُمْ فَإِن كَانَ لَكُمْ فَتْحٌۭ مِّنَ ٱللَّهِ قَالُوٓا۟ أَلَمْ نَكُن مَّعَكُمْ وَإِن كَانَ لِلْكَـٰفِرِينَ نَصِيبٌۭ قَالُوٓا۟ أَلَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَنَمْنَعْكُم مِّنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ۚ فَٱللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ ۗ وَلَن يَجْعَلَ ٱللَّهُ لِلْكَـٰفِرِينَ عَلَى ٱلْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا ١٤١
Ал-лазина ятараббасуна би кум фа ин кона лакум фатҳу-м миналлоҳи қолу алам наку-м маъакум ва ин кона лил кофирина насибун қолу алам настаҳвиз ъалайкум ва намнаъкум мина-л-муъминин. Фаллоҳу яҳкуму байнакум явма-л-қийомаҳ. Ва ла-н яҷъалаллоҳу лил кофирина ъала-л-муъминина сабило.
он мунофиқонеро, ки ҳамеша дар интизори аҳволи шумоанд, пас, агар барои шумо аз ҷониби Аллоҳ пирӯзие бошад, гӯянд: «Оё ҳамроҳи шумо набудем?!». Ва агар кофиронро насибе бошад, гӯянд: «Оё мо бар шумо маслиҳатдиҳандаи ҷанг бо мусалмонон набудем ва шуморо аз зарари мусалмонон боз намедоштем?». Пас, Аллоҳ рӯзи қиёмат миёни шумо файсала мекунад. Ва Аллоҳ барои (решакан кардани) муъминон ҳаргиз роҳеро барои кофирон кушода нагардонад.
4:141