إِنَّ ٱلْمُنَـٰفِقِينَ يُخَـٰدِعُونَ ٱللَّهَ وَهُوَ خَـٰدِعُهُمْ وَإِذَا قَامُوٓا۟ إِلَى ٱلصَّلَوٰةِ قَامُوا۟ كُسَالَىٰ يُرَآءُونَ ٱلنَّاسَ وَلَا يَذْكُرُونَ ٱللَّهَ إِلَّا قَلِيلًۭا ١٤٢
Инна-л-мунофиқина юходиъуналлоҳа ва Ҳува ходиъуҳум ва изо қому ила-с-салоти қому кусоло юроуна-н-носа ва ло язкуруналлоҳа илло қалило.
Ҳаройина, мунофиқон мехоҳанд бо Худо фиребкорӣ кунанд ва ҳол он ки Аллоҳ онҳоро мувофиқи фиребу макрашон ҷазо медиҳад. Ва чун ба сӯйи намоз бархезанд, бо танбалӣ бархезанд, бо мардум риё мекунанд ва зикри Аллоҳро намекунанд, магар андак.
4:142