يَسْـَٔلُكَ أَهْلُ ٱلْكِتَـٰبِ أَن تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتَـٰبًۭا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ ۚ فَقَدْ سَأَلُوا۟ مُوسَىٰٓ أَكْبَرَ مِن ذَٰلِكَ فَقَالُوٓا۟ أَرِنَا ٱللَّهَ جَهْرَةًۭ فَأَخَذَتْهُمُ ٱلصَّـٰعِقَةُ بِظُلْمِهِمْ ۚ ثُمَّ ٱتَّخَذُوا۟ ٱلْعِجْلَ مِنۢ بَعْدِ مَا جَآءَتْهُمُ ٱلْبَيِّنَـٰتُ فَعَفَوْنَا عَن ذَٰلِكَ ۚ وَءَاتَيْنَا مُوسَىٰ سُلْطَـٰنًۭا مُّبِينًۭا ١٥٣
Яс-алука аҳлу-л-китоби ан туназзила ъалайҳим китоба-м мина-с-самаъ. Фа қад саалу Муса акбара мин золика фа қолу ариналлоҳа ҷаҳратан фа ахазатҳуму-с-соъиқату би зулмиҳим. Сумма-т тахазу-л-ъиҷла мин баъди мо ҷаатҳуму-л баййиноту фа ъафавно ъан золик. Ва отайно Мусо султона-м мубино.
Аҳли Китоб аз ту мепурсанд, ки ба онҳо ба якборагӣ аз Осмон Китобро фуруд орӣ. Пас, батаҳқиқ аз Мӯсо бузургтар аз инро савол карда гуфтанд: «Бар мо Худоро ошкоро бинамоён». Пас онҳоро ба сабаби зулмашон соиқа (оташак)-е гирифт. Боз, баъд аз он ки ба онҳо нишонаҳо омад, гӯсоларо ба худоӣ гирифтанд. Пас, аз ин гуноҳояшонро афв кардем. Ва Мӯсоро муъҷизаҳои ошкор додем.
4:153