وَرَفَعْنَا فَوْقَهُمُ ٱلطُّورَ بِمِيثَـٰقِهِمْ وَقُلْنَا لَهُمُ ٱدْخُلُوا۟ ٱلْبَابَ سُجَّدًۭا وَقُلْنَا لَهُمْ لَا تَعْدُوا۟ فِى ٱلسَّبْتِ وَأَخَذْنَا مِنْهُم مِّيثَـٰقًا غَلِيظًۭا ١٥٤
Ва рафаъно фавқаҳуму-тура би мисоқиҳим ва қулно лаҳум-удхулу-л-боба суҷҷада-в ва қулно лаҳум ло таъду фи-с-сабти ва ахазно минҳум-м мосоқан ғализо.
Ва барои гирифтани паймон болои онҳо (кӯҳи) Турро бардоштем ва ба онҳо гуфтем: «Ба дарвоза саҷдакунон дароед!» ва ҳам барои онҳо гуфтем: «Дар рӯзи шанбе таҷовуз накунед!» Ва аз онҳо паймони мустаҳкам гирифтем.
4:154