وَقَوْلِهِمْ إِنَّا قَتَلْنَا ٱلْمَسِيحَ عِيسَى ٱبْنَ مَرْيَمَ رَسُولَ ٱللَّهِ وَمَا قَتَلُوهُ وَمَا صَلَبُوهُ وَلَـٰكِن شُبِّهَ لَهُمْ ۚ وَإِنَّ ٱلَّذِينَ ٱخْتَلَفُوا۟ فِيهِ لَفِى شَكٍّۢ مِّنْهُ ۚ مَا لَهُم بِهِۦ مِنْ عِلْمٍ إِلَّا ٱتِّبَاعَ ٱلظَّنِّ ۚ وَمَا قَتَلُوهُ يَقِينًۢا ١٥٧
Ва қавлиҳим инно қатална-л Масиҳа Ъисабна Маряма расулаллоҳи ва мо қаталуҳу ва мо салабуҳу ва локин шуббиҳа лаҳум. Ва инна-л-лазинахталафу фиҳи ла фи шакки-м минҳ. Мо лаҳум биҳи мин ъилмин илла-т-тибоъа-з-занн. Ва мо қаталуҳу яқино.
ва ба сабаби гуфтани онҳо, ки мо Масеҳ - Исо писари Марямро, ки пайғамбари Аллоҳ буд, куштем. Ва ҳол он ки ӯро накуштанд ва на бар дор кашиданд, валекин касе бар онҳо монанд шуд ва ҳаройина, касоне ки дар бораи вай суханони мухталиф гуфтанд, аз ҳоли ӯ дар шакканд. Онҳоро ба вай аз дониш чизе нест, магар пайравии гумони худро мекунанд ва ӯро ба яқин накуштаанд, -
4:157