وَءَاتُوا۟ ٱلْيَتَـٰمَىٰٓ أَمْوَٰلَهُمْ ۖ وَلَا تَتَبَدَّلُوا۟ ٱلْخَبِيثَ بِٱلطَّيِّبِ ۖ وَلَا تَأْكُلُوٓا۟ أَمْوَٰلَهُمْ إِلَىٰٓ أَمْوَٰلِكُمْ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ حُوبًۭا كَبِيرًۭا ٢
Ва оту-л ятома амволаҳум ва ло татабаддалу-л-хабиса би-т-таййиб. Ва ло таъкулу амволаҳум ила амволикум. Иннаҳу кона ҳубан кабиро.
Ва ба кӯдакони ятим молҳояшонро бидиҳед ва моли бади худро ба моли хуби онҳо иваз макунед ва молҳояшонро ҳамроҳи молҳои худ махӯред, ҳаройина, он гуноҳи бузург аст.
4:2