يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تَقْرَبُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَأَنتُمْ سُكَـٰرَىٰ حَتَّىٰ تَعْلَمُوا۟ مَا تَقُولُونَ وَلَا جُنُبًا إِلَّا عَابِرِى سَبِيلٍ حَتَّىٰ تَغْتَسِلُوا۟ ۚ وَإِن كُنتُم مَّرْضَىٰٓ أَوْ عَلَىٰ سَفَرٍ أَوْ جَآءَ أَحَدٌۭ مِّنكُم مِّنَ ٱلْغَآئِطِ أَوْ لَـٰمَسْتُمُ ٱلنِّسَآءَ فَلَمْ تَجِدُوا۟ مَآءًۭ فَتَيَمَّمُوا۟ صَعِيدًۭا طَيِّبًۭا فَٱمْسَحُوا۟ بِوُجُوهِكُمْ وَأَيْدِيكُمْ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَفُوًّا غَفُورًا ٤٣
Йа айюҳа-л-лазина оману ло тақрабу-с-салота ва антум сукоро ҳатто таъламу мо тақулуна ва ло ҷунубан илло ъобири сабилин ҳатто тағтасилу. Ва ин кунтум-м марзо ав ъало сафарин ав ҷаа аҳадум-м минкум-м мина-л-ғоити ав ломастуму-н нисаа фа лам таҷиду маан фа-таяммаму саъидан таййибан фамсаҳу би вуҷуҳикум ва айдикум. Инналлоҳа кона Ъафувван Ғафуро.
Эй касоне, ки имон овардаед, наздик машавед намозро, дар ҳоле ки шумо маст бошед, то он ки бидонед чӣ мегӯед. Ва дар ҳоли ҷанобат низ ба намоз наздик машавед, магар он гоҳ ки роҳгузар бошед, то замоне ки ғусл кунед! Ва агар бемор ё мусофир бошед ё биёяд яке аз шуморо қазои ҳоҷат ё бо занон омезиш кунед, (агар) обро наёфтед, пас, бо хоки пок таяммум кунед, пас, ба рӯйҳоятон ва дастҳоятон (бо он) масҳ кашед. Ҳаройина, Аллоҳ афвкунандаву омурзанда аст.
4:43