فَكَيْفَ إِذَآ أَصَـٰبَتْهُم مُّصِيبَةٌۢ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ ثُمَّ جَآءُوكَ يَحْلِفُونَ بِٱللَّهِ إِنْ أَرَدْنَآ إِلَّآ إِحْسَـٰنًۭا وَتَوْفِيقًا ٦٢
Фа кайфа иза асобатҳум-м мусибатун би мо қаддамат айдиҳим сумма ҷаука яҳлифуна биллоҳи ин арадна илла иҳсона-в ва тавфиқо.
Пас, чӣ гуна бошад (ҳоли онҳо) он гоҳ, ки ба сабаби он чӣ дастҳои онҳо пеш фиристод, чун онҳоро мусибате расад, сипас ба суроғи ту меоянду ба Аллоҳ савганд мехӯранд (мегӯянд): «Ирода надоштем, магар некӯкорӣ ва иттифоқи тарафайнро!»
4:62