وَلَوْ أَنَّا كَتَبْنَا عَلَيْهِمْ أَنِ ٱقْتُلُوٓا۟ أَنفُسَكُمْ أَوِ ٱخْرُجُوا۟ مِن دِيَـٰرِكُم مَّا فَعَلُوهُ إِلَّا قَلِيلٌۭ مِّنْهُمْ ۖ وَلَوْ أَنَّهُمْ فَعَلُوا۟ مَا يُوعَظُونَ بِهِۦ لَكَانَ خَيْرًۭا لَّهُمْ وَأَشَدَّ تَثْبِيتًۭا ٦٦
Ва лав анно катабно ъалайҳим аниқтулу анфусакум ав-ихруҷу мин дийорикум-м мо фаъалуҳу илло қалилу-м минҳум. Ва лав аннаҳум фаъалу мо йуъазуна биҳи лакона хайра-л-лаҳум ва ашадда тасбито.
Ва агар Мо бар онҳо менавиштем (фарз мегардонидем), ки худро бикушед ё аз ватанҳои худ берун шавед, онро намекарданд, магар андаке аз онҳо. Ва агар онҳо чизеро, ки ба он панд дода мешаванд, мекарданд, ҳаройина, барои онҳо беҳтар ва дар дин устувортару муҳкамтар мебуд.
4:66