وَمَا لَكُمْ لَا تُقَـٰتِلُونَ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَٱلْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ ٱلرِّجَالِ وَٱلنِّسَآءِ وَٱلْوِلْدَٰنِ ٱلَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَآ أَخْرِجْنَا مِنْ هَـٰذِهِ ٱلْقَرْيَةِ ٱلظَّالِمِ أَهْلُهَا وَٱجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ وَلِيًّۭا وَٱجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ نَصِيرًا ٧٥
Ва мо лакум ло туқотилуна фи сабилиллоҳи ва-л мустазъафина мина-р-риҷоли ва-н-нисаи ва-л вилдони-л-лазина яқулуна Раббана ахриҷно мин ҳозиҳи-л-қаряти-з-золими аҳлуҳо ваҷъал-л лано ми-л-ладунка валийя-в ваҷъал лано ми-л-ладунка насиро.
Ва чӣ шуд шуморо, ки дар роҳи Аллоҳ пайкор намекунед ва ҳамчунин дар роҳи наҷоти мардон ва занон ва кӯдаконе, ки нотавон шуданд, мегӯянд: «Парвардигоро, берун ор моро аз ин деҳае ки аҳли он ситамкор аст ва барои мо аз ҷониби Худ корсозе муқаррар кун ва барои мо аз ҷониби Худ мададгоре бифирист!».
4:75