۞ فَمَا لَكُمْ فِى ٱلْمُنَـٰفِقِينَ فِئَتَيْنِ وَٱللَّهُ أَرْكَسَهُم بِمَا كَسَبُوٓا۟ ۚ أَتُرِيدُونَ أَن تَهْدُوا۟ مَنْ أَضَلَّ ٱللَّهُ ۖ وَمَن يُضْلِلِ ٱللَّهُ فَلَن تَجِدَ لَهُۥ سَبِيلًۭا ٨٨
Фа мо лакум фи-л-мунофиқина фиатайни валлоҳу аркасаҳум би мо касабу. Атуридуна ан таҳду ман азаллаллоҳ. Ва ма-н юзлилиллоҳу фалан таҷида лаҳу сабило.
Пас, чист шуморо, ки дар бораи мунофиқон ду гурӯҳ шудед? Ҳол он ки Аллоҳ онҳоро ба (сабаби) он чи касб кардаанд, сарнагун (расво) сохт? Оё мехоҳед касеро ҳидоят кунед, ки Аллоҳ ӯро гумроҳ гардонидааст? Ва ҳар киро Аллоҳ гумроҳ кунад, пас, барои ӯ ҳеҷ роҳе наёбӣ.
4:88