إِلَّا ٱلَّذِينَ يَصِلُونَ إِلَىٰ قَوْمٍۭ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُم مِّيثَـٰقٌ أَوْ جَآءُوكُمْ حَصِرَتْ صُدُورُهُمْ أَن يُقَـٰتِلُوكُمْ أَوْ يُقَـٰتِلُوا۟ قَوْمَهُمْ ۚ وَلَوْ شَآءَ ٱللَّهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ فَلَقَـٰتَلُوكُمْ ۚ فَإِنِ ٱعْتَزَلُوكُمْ فَلَمْ يُقَـٰتِلُوكُمْ وَأَلْقَوْا۟ إِلَيْكُمُ ٱلسَّلَمَ فَمَا جَعَلَ ٱللَّهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيلًۭا ٩٠
Илла-л-лазина ясилуна ило қавмин байнакум ва байнаҳум-м мисоқун ав ҷаукум ҳасират судуруҳум ан юқотилукум ав юқотилу қавмаҳум. Ва лав шааллоҳу ла саллатаҳум ъалайкум фа лақоталукум. Фа иниътазалукум фа лам юқотилукум ва алқав илайкуму-с-салама фа мо ҷаъалаллоҳу лакум ъалайҳим сабило.
магар касоне, ки ба сӯйи қавме пайваста шаванд, ки байни шумо ва байни онҳо аҳднома аст, ё назди шумо биёянд (ҳол он ки) синаҳои онҳо аз қитол кардан бо шумо, ё қитол кардан бо қавми худ танг шудааст. Ва агар Аллоҳ бихоҳад, албатта, онҳоро бар шумо бармегуморад, пас, ҳатман бо шумо меҷангиданд. Пас, агар аз шумо яксӯ шаванд ва ба шумо қитол накунанд ва ба сӯйи шумо пайғоми сулҳро илқо кунанд, пас, Аллоҳ барои шумо бар зарари онҳо роҳеро қарор надодааст.
4:90