ذَٰلِكُم بِأَنَّهُۥٓ إِذَا دُعِىَ ٱللَّهُ وَحْدَهُۥ كَفَرْتُمْ ۖ وَإِن يُشْرَكْ بِهِۦ تُؤْمِنُوا۟ ۚ فَٱلْحُكْمُ لِلَّهِ ٱلْعَلِىِّ ٱلْكَبِيرِ ١٢
Заликум би аннаҳу иза дуъияллоҳу ваҳдаҳу кафартум ва ий юшрак биҳӣ туъмину. Фа-л-ҳукму лиллаҳи-л-Ъалиййи-л-Кабӣр.
Ин (азоб) ба сабаби он аст, ки чун Аллоҳро ба ягонагӣ ёд карда мешуд, инкор мекардед ва чун ба Ӯ ширк муқаррар карда мешуд, бовар медоштед. Пас, (акнун) ҳукм аз они Аллоҳи баландқадру бузург аст!
40:12