ذَٰلِكُم بِأَنَّهُۥٓ إِذَا دُعِىَ ٱللَّهُ وَحْدَهُۥ كَفَرْتُمْ ۖ وَإِن يُشْرَكْ بِهِۦ تُؤْمِنُوا۟ ۚ فَٱلْحُكْمُ لِلَّهِ ٱلْعَلِىِّ ٱلْكَبِيرِ ١٢
золикум би аннаҳу изо дуъияллоҳу ваҳдаҳу кафартум ва ий юшрак биҳӣ туъмину. Фа-л-ҳукму лиллоҳи-л-Ъалиййи-л-Кабӣр
Ин (азоб) ба сабаби он аст, ки чун Аллоҳро ба ягонагӣ ёд карда мешуд, инкор мекардед ва чун ба Ӯ ширк муҚаррар карда мешуд, бовар медоштед. Пас,(акнун) ҳукм аз они Аллоҳи баландҚадру бузург аст!
40:12