۞ أَوَلَمْ يَسِيرُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ فَيَنظُرُوا۟ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلَّذِينَ كَانُوا۟ مِن قَبْلِهِمْ ۚ كَانُوا۟ هُمْ أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةًۭ وَءَاثَارًۭا فِى ٱلْأَرْضِ فَأَخَذَهُمُ ٱللَّهُ بِذُنُوبِهِمْ وَمَا كَانَ لَهُم مِّنَ ٱللَّهِ مِن وَاقٍۢ ٢١
А-ва лам ясӣру фи-л-арЗи фа янзуру кайфа кона ъоҚибату-л-лазӣна кону мин Қаблиҳим. Кону ҳум ашадда минҳум Қуввата-в ва осоран фи-л-арЗи фа ахазаҳумуллоҳу би зунубиҳим ва мо кона лаҳум-м миналлоҳи ми-в воҚ
Оё нарафтаанд дар рӯйи Замин, то медиданд, ки охири кори ононе ки пеш аз онҳо буданд, чӣ гуна шуд? Онҳо аз рӯи Қувват ва бо нишонаҳо ва осор дар рӯи Замин аз инҳо бартар буданд. Пас, Аллоҳ онҳоро ба сабаби гуноҳҳояшон гирифт. Ва аз азоби Аллоҳ ҳеҷ манъкунандае онҳоро набуд.
40:21