۞ أَوَلَمْ يَسِيرُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ فَيَنظُرُوا۟ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلَّذِينَ كَانُوا۟ مِن قَبْلِهِمْ ۚ كَانُوا۟ هُمْ أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةًۭ وَءَاثَارًۭا فِى ٱلْأَرْضِ فَأَخَذَهُمُ ٱللَّهُ بِذُنُوبِهِمْ وَمَا كَانَ لَهُم مِّنَ ٱللَّهِ مِن وَاقٍۢ ٢١
А-ва лам ясӣру фи-л-арЗи фа янзуру кайфа кана ъақибату-л-лазӣна кану мин Қаблиҳим. Кану ҳум ашадда минҳум Қуввата-в ва асаран фи-л-арЗи фа ахазаҳумуллоҳу би зунубиҳим ва ма кана лаҳум-м миналлоҳи ми-в вақ.
Оё нарафтаанд дар рӯйи Замин, то медиданд, ки охири кори ононе ки пеш аз онҳо буданд, чӣ гуна шуд? Онҳо аз рӯи Қувват ва бо нишонаҳо ва осор дар рӯи Замин аз инҳо бартар буданд. Пас, Аллоҳ онҳоро ба сабаби гуноҳҳояшон гирифт. Ва аз азоби Аллоҳ ҳеҷ манъкунандае онҳоро набуд.
40:21