ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانَت تَّأْتِيهِمْ رُسُلُهُم بِٱلْبَيِّنَـٰتِ فَكَفَرُوا۟ فَأَخَذَهُمُ ٱللَّهُ ۚ إِنَّهُۥ قَوِىٌّۭ شَدِيدُ ٱلْعِقَابِ ٢٢
Залика би аннаҳум канат таътӣҳим русулуҳум би-л-баййинати фа кафару фа ахазаҳумуллоҳ. Иннаҳу Қавийюн Шадӣду-л-ъиқоб.
Ин (уқубат) ба сабаби он аст, ки пайғамбарони онҳо бо нишонаҳои равшан ба назди онҳо меомаданд, пас, онҳо инкор мекарданду кофир мешуданд. Пас, Аллоҳ онҳоро гирифтор кард. Батаҳқиқ, Аллоҳ сахт уқубаткунанда аст!
40:22