أَسْبَـٰبَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ فَأَطَّلِعَ إِلَىٰٓ إِلَـٰهِ مُوسَىٰ وَإِنِّى لَأَظُنُّهُۥ كَـٰذِبًۭا ۚ وَكَذَٰلِكَ زُيِّنَ لِفِرْعَوْنَ سُوٓءُ عَمَلِهِۦ وَصُدَّ عَنِ ٱلسَّبِيلِ ۚ وَمَا كَيْدُ فِرْعَوْنَ إِلَّا فِى تَبَابٍۢ ٣٧
Асбоба-с-самовоти фа атталиъа ила илоҳи Мусо ва иннӣ ла азуннуҳу козибо. Ва казолика зуййина ли Фиръавна суу ъамалиҳӣ ва судда ъани-с-сабӣл. Ва мо кайду Фиръавна илло фӣ табоб
(ба) роҳ (дар)-ҳои осмонҳо, пас, ба сӯи маъбуди Мӯсо бингарам ва албатта, ман Мӯсоро дурӯғгӯй мепиндорам». Ва ҳамчунин, барои Фиръавн амали бади ӯро дар назараш зиннат дода шуд. Ва аз роҳи савоб боздошта шуд. Ва нест макру найранги Фиръавн, магар дар табоҳӣ ва зиёни худ.
40:37