إِنَّ ٱلَّذِينَ يُجَـٰدِلُونَ فِىٓ ءَايَـٰتِ ٱللَّهِ بِغَيْرِ سُلْطَـٰنٍ أَتَىٰهُمْ ۙ إِن فِى صُدُورِهِمْ إِلَّا كِبْرٌۭ مَّا هُم بِبَـٰلِغِيهِ ۚ فَٱسْتَعِذْ بِٱللَّهِ ۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْبَصِيرُ ٥٦
Инна-л-лазӣна юҷадилуна фи айатиллаҳи би ғайри султонин атаҳум ин фӣ судуриҳим илла кибру-м ма ҳум би балиғӣҳ. Фастаъиз биллаҳ. Иннаҳу Ҳува-с-Самӣъу-л-Басӣр.
Албатта, ононе ки дар оятҳои Аллоҳ бе ҳуҷҷате, ки ба онҳо аз Осмон омада бошад, муҷодала мекунанд, дар сухан (дил)-ҳои онҳо ба ғайри тамаъу ҳаваси бузургӣ, ки ба он расанда нестанд, чизи дигаре нест. Пас, ба Аллоҳ паноҳ бибар, албатта, Ӯст шунавою бино.
40:56