أَفَلَمْ يَسِيرُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ فَيَنظُرُوا۟ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۚ كَانُوٓا۟ أَكْثَرَ مِنْهُمْ وَأَشَدَّ قُوَّةًۭ وَءَاثَارًۭا فِى ٱلْأَرْضِ فَمَآ أَغْنَىٰ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ ٨٢
А-фа лам ясӣру фи-л-арЗи фа янзуру кайфа кана ъақибату-л-лазӣна мин Қаблиҳим. Кану аксара минҳум ва ашадда Қуввата-в ва асаран фи-л-арЗи фа ма ағна ъанҳум-м ма кану яксибун.
Оё дар Замин сайр накарданд, то медиданд, ки уқубати кори инсонҳое, ки пеш аз онҳо буданд, чӣ гуна будааст? Онҳо мардуме буданд, ки аз рӯи Қувват ва нишонаҳо аз онҳо (дида) бештару сахттар, пас, он чизҳое ки ба даст оварданд, ҳеҷ чиз (бало)-еро аз онҳо дафъ карда натавонист.
40:82