إِنَّ ٱلَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِىٓ ءَايَـٰتِنَا لَا يَخْفَوْنَ عَلَيْنَآ ۗ أَفَمَن يُلْقَىٰ فِى ٱلنَّارِ خَيْرٌ أَم مَّن يَأْتِىٓ ءَامِنًۭا يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ ۚ ٱعْمَلُوا۟ مَا شِئْتُمْ ۖ إِنَّهُۥ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ٤٠
Инна-л-лазӣна юлҳидуна фи ойотино ло яхфавна ъалайно. А-фа май юлҚо фи-н-нори хайрун амм май яъти омина-й явма-л Қийомаҳ. Иъмалу мо шиътум иннаҳу би мо таъмалуна Басӣр
БатаҳҚиҚ, ононе ки дар оятҳои Мо каҷрафторӣ мекунанд, бар Мо пӯшида нестанд. Оё касе, ки дар оташ андохта шавад, беҳтар аст ё он, ки дар рӯзи Қиёмат бе ҳеҷ ваҳшате биёяд? Ҳар чӣ хоҳед бикунед, албатта, ба он чӣ мекунед, Аллоҳ биност!
41:40