إِنَّ ٱلَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِىٓ ءَايَـٰتِنَا لَا يَخْفَوْنَ عَلَيْنَآ ۗ أَفَمَن يُلْقَىٰ فِى ٱلنَّارِ خَيْرٌ أَم مَّن يَأْتِىٓ ءَامِنًۭا يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ ۚ ٱعْمَلُوا۟ مَا شِئْتُمْ ۖ إِنَّهُۥ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ٤٠
Инна-л-лазӣна юлҳидуна фи айатина ла яхфавна ъалайна. А-фа май юлқа фи-н-нари хайрун амм май яъти амина-й явма-л Қийамаҳ. Иъмалу ма шиътум иннаҳу би ма таъмалуна Басӣр.
Батаҳқиқ, ононе ки дар оятҳои Мо каҷрафторӣ мекунанд, бар Мо пӯшида нестанд. Оё касе, ки дар оташ андохта шавад, беҳтар аст ё он, ки дар рӯзи Қиёмат бе ҳеҷ ваҳшате биёяд? Ҳар чӣ хоҳед бикунед, албатта, ба он чӣ мекунед, Аллоҳ биност!
41:40