سَنُرِيهِمْ ءَايَـٰتِنَا فِى ٱلْـَٔافَاقِ وَفِىٓ أَنفُسِهِمْ حَتَّىٰ يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ ٱلْحَقُّ ۗ أَوَلَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُۥ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ شَهِيدٌ ٥٣
Санурӣҳим ойотино фи-л-офоҚи ва фи анфусиҳим ҳатто ятабайяна лаҳум аннаҳу-л-ҳаҚҚ. А-ва лам якфи би Раббика аннаҳу ъало кулли шай-ин шаҳӣд
Зуд аст, ки нишонаҳои Худро, ки дар офоҚ аст ва дар нафсҳои онҳо низ ҳаст, онҳоро нишон медиҳем, то барои онҳо равшан шавад, ки Ӯ ҳаҚ аст. Оё Парвардигори ту, ки бар ҳар чиз гувоҳ аст, басанда нест?
41:53