سَنُرِيهِمْ ءَايَـٰتِنَا فِى ٱلْـَٔافَاقِ وَفِىٓ أَنفُسِهِمْ حَتَّىٰ يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ ٱلْحَقُّ ۗ أَوَلَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُۥ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ شَهِيدٌ ٥٣
Санурӣҳим айатина фи-л-афақи ва фи анфусиҳим ҳатта ятабайяна лаҳум аннаҳу-л-ҳаққ. А-ва лам якфи би Раббика аннаҳу ъала кулли шай-ин шаҳӣд.
Зуд аст, ки нишонаҳои Худро, ки дар офоқ аст ва дар нафсҳои онҳо низ ҳаст, онҳоро нишон медиҳем, то барои онҳо равшан шавад, ки Ӯ ҳақ аст. Оё Парвардигори ту, ки бар ҳар чиз гувоҳ аст, басанда нест?
41:53