قُلْ أَرَءَيْتُمْ إِن كَانَ مِنْ عِندِ ٱللَّهِ وَكَفَرْتُم بِهِۦ وَشَهِدَ شَاهِدٌۭ مِّنۢ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ عَلَىٰ مِثْلِهِۦ فَـَٔامَنَ وَٱسْتَكْبَرْتُمْ ۖ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهْدِى ٱلْقَوْمَ ٱلظَّـٰلِمِينَ ١٠
Қул араайтум ин кона мин ъиндиллоҳи ва кафартум биҳӣ ва шаҳида шоҳидум миа бани Исрщӣла ъало мислиҳӣ фа омана вастакбартум. Инналлоҳа ло яҳди-л-қавма-з-золимӣн
Бигӯ: «Бубинед, агар Қуръон аз назди Аллоҳ бошад ва шумо ба он кофир шудаед ва ҳол он ки гувоҳе аз бани Исроил бар ҳақ будани чунин Китоб гувоҳӣ доду имон овард ва шумо такаббурӣ кардед(-у имон наовардед, оё шумо золим нестед?). Албатта, Аллоҳ қавми золимро ҳидоят намекунад».
46:10