قُلْ أَرَءَيْتُم مَّا تَدْعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ أَرُونِى مَاذَا خَلَقُوا۟ مِنَ ٱلْأَرْضِ أَمْ لَهُمْ شِرْكٌۭ فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ ۖ ٱئْتُونِى بِكِتَـٰبٍۢ مِّن قَبْلِ هَـٰذَآ أَوْ أَثَـٰرَةٍۢ مِّنْ عِلْمٍ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ٤
Қул араайтум-м ма тадъуна мин дуниллаҳи арунӣ ма за халақу мина-л-арЗи ам лаҳум ширкун фи-с-самават. Иӣтунӣ би китаби-м мин қабли ҳаза ав асарати-м мин ъилмин ин кунтум содиқӣн.
Бигӯ: «Оё дидед он чиро, ки аз ғайри Аллоҳ мепарастед? Ба ман нишон диҳед, чӣ чизро аз Замин офаридаанд? Ё онҳоро дар осмонҳо ширкате ҳаст? Китобе, ки пеш аз ин Қуръон бошад ё бақияе аз илм(-и пешиниён бошад), агар ростгӯ ҳастед, ба ман биёред!».
46:4