وَإِذَا حُشِرَ ٱلنَّاسُ كَانُوا۟ لَهُمْ أَعْدَآءًۭ وَكَانُوا۟ بِعِبَادَتِهِمْ كَـٰفِرِينَ ٦
Ва иза ҳушира-н-насу кану лаҳум аъдаа-в ва кану би ъибадатиҳим кафирӣн.
Ва чун мардумро (рӯзи қиёмат) ҳашр (ҷамъ) карда шавад, ин маъбудон барои онҳо душман бошанд. Ва ибодати онҳоро мункир бошанд.
46:6