أَمْ يَقُولُونَ ٱفْتَرَىٰهُ ۖ قُلْ إِنِ ٱفْتَرَيْتُهُۥ فَلَا تَمْلِكُونَ لِى مِنَ ٱللَّهِ شَيْـًٔا ۖ هُوَ أَعْلَمُ بِمَا تُفِيضُونَ فِيهِ ۖ كَفَىٰ بِهِۦ شَهِيدًۢا بَيْنِى وَبَيْنَكُمْ ۖ وَهُوَ ٱلْغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ ٨
Ам яқулунафтароҳ. Қул инифтарайтуҳу фа ла тамликуна лӣ миналлоҳи шай-а. Ҳува аъламу бима туфӣЗуна фӣҳ. Кафа биҳӣ шаҳӣдаа байнӣ ва байнакум. Ва Ҳува-л-Ғафуру-р-Раҳӣм.
Ё мегӯянд: «Он (Қуръон)-ро аз худ бофтааст!». Бигӯ: «Агар онро аз худ бофта бошам, пас, барои ман аз Аллоҳ чизеро наметавонед аз азоби илоҳӣ боз доред. Ба он сухане, ки шумо дар бораи Қуръон фурӯ меравед(-у таън мезанед), Аллоҳ донотар аст. Дар шоҳид будан байни ману байни шумо Худованд кифоякунанда аст. Ва Ӯст омурзгору меҳрубон!».
46:8