إِذْ جَعَلَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ فِى قُلُوبِهِمُ ٱلْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ ٱلْجَـٰهِلِيَّةِ فَأَنزَلَ ٱللَّهُ سَكِينَتَهُۥ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ وَعَلَى ٱلْمُؤْمِنِينَ وَأَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ ٱلتَّقْوَىٰ وَكَانُوٓا۟ أَحَقَّ بِهَا وَأَهْلَهَا ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ بِكُلِّ شَىْءٍ عَلِيمًۭا ٢٦
Из ҷаъала-л-лазӣна кафару фӣ қулубиҳиму-л ҳамийята ҳамийята-л-ҷоҳилийяти фа анзалаллоҳу сакӣнатаҳу ъало расулиҳӣ ва ъала-л-муъминӣна ва алзамаҳум калимата-т-тақво ва кону аҳаққа биҳо ва аҳлаҳо. Ва коналлоҳу би кулли шай-ин Ъалӣмо
Чун кофирони Макка дар дилҳои худ таассубу зиддияти нодониро варзиданд, пас, Аллоҳ аз тарафи Худ ба Расул ва бар муъминон итминонро фурӯ фиристод ва онҳоро бо калимаи тақво (тавҳид) собит дошт, зеро ба он (калима ва ҳифзи ҳарам)сазовортар ва аҳли он (калима) буданд ва Аллоҳ бар ҳар чиз доно аст.
48:26