إِذْ جَعَلَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ فِى قُلُوبِهِمُ ٱلْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ ٱلْجَـٰهِلِيَّةِ فَأَنزَلَ ٱللَّهُ سَكِينَتَهُۥ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ وَعَلَى ٱلْمُؤْمِنِينَ وَأَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ ٱلتَّقْوَىٰ وَكَانُوٓا۟ أَحَقَّ بِهَا وَأَهْلَهَا ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ بِكُلِّ شَىْءٍ عَلِيمًۭا ٢٦
Из ҷаъала-л-лазӣна кафару фӣ қулубиҳиму-л ҳамийята ҳамийята-л-ҷаҳилийяти фа анзалаллоҳу сакӣнатаҳу ъала расулиҳӣ ва ъала-л-муъминӣна ва алзамаҳум калимата-т-тақва ва кану аҳаққа биҳа ва аҳлаҳа. Ва каналлоҳу би кулли шай-ин Ъалӣма.
Чун кофирони Макка дар дилҳои худ таассубу зиддияти нодониро варзиданд, пас, Аллоҳ аз тарафи Худ ба Расул ва бар муъминон итминонро фурӯ фиристод ва онҳоро бо калимаи тақво (тавҳид) собит дошт, зеро ба он (калима ва ҳифзи ҳарам) сазовортар ва аҳли он (калима) буданд ва Аллоҳ бар ҳар чиз доно аст.
48:26