يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا يَسْخَرْ قَوْمٌۭ مِّن قَوْمٍ عَسَىٰٓ أَن يَكُونُوا۟ خَيْرًۭا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَآءٌۭ مِّن نِّسَآءٍ عَسَىٰٓ أَن يَكُنَّ خَيْرًۭا مِّنْهُنَّ ۖ وَلَا تَلْمِزُوٓا۟ أَنفُسَكُمْ وَلَا تَنَابَزُوا۟ بِٱلْأَلْقَـٰبِ ۖ بِئْسَ ٱلِٱسْمُ ٱلْفُسُوقُ بَعْدَ ٱلْإِيمَـٰنِ ۚ وَمَن لَّمْ يَتُبْ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلظَّـٰلِمُونَ ١١
Йа айюҳа-л-лазӣна оману ло ясхар қавму-м мин қавмин ъаса аа якуну хайра-м минҳум ва ло нисау-м мин-н-нисаин ъаса аа якунна хайра-м минҳунн. Ва ло талмизу анфусакум ва ло танобазу би-л-алқоб. Биъса-л-исму-л-фусуқу баъда-л ӣмон. Ва ма-л лам ятуб фа улаика ҳуму-з-золимун
Эй онҳое, ки имон овардаед, қавме қавмеро масхара макунад, шояд, ки он гурӯҳ аз масхаракунандагон беҳтар бошанд ва на занон бар занони дигар: шояд ки он занон аз занони тамасхуркунанда беҳтар бошанд ва дар миёни худ айбҷуйи макунед ва якдигарро бо лақабҳои бад махонед, зеро баъди имон овардан фосиқӣ бадномист. Ва ҳар кӣ тавба накард, пас, ӯ ситамгор аст.
49:11