إِذْ قَالَ ٱلْحَوَارِيُّونَ يَـٰعِيسَى ٱبْنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطِيعُ رَبُّكَ أَن يُنَزِّلَ عَلَيْنَا مَآئِدَةًۭ مِّنَ ٱلسَّمَآءِ ۖ قَالَ ٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ١١٢
Из қола-л-ҳавариййуна йа Ъӣсабна Маряма ҳал ястатӣъу Раббука ай юназзила ъалайна маидата-м мина-с-самаи. Қола-т-тақуллоҳа ин кунтум-м муъминӣн.
Ёд ор чун ҳаввориён гуфтанд: «Эй Исо - писари Марям, оё Парвардигори ту метавонад, барои мо аз осмон дастурхоне (пур аз неъмат) фурӯ фиристад? Исо гуфт: «Агар муъмин ҳастед, аз Аллоҳ битарсед».
5:112