قَالَ عِيسَى ٱبْنُ مَرْيَمَ ٱللَّهُمَّ رَبَّنَآ أَنزِلْ عَلَيْنَا مَآئِدَةًۭ مِّنَ ٱلسَّمَآءِ تَكُونُ لَنَا عِيدًۭا لِّأَوَّلِنَا وَءَاخِرِنَا وَءَايَةًۭ مِّنكَ ۖ وَٱرْزُقْنَا وَأَنتَ خَيْرُ ٱلرَّٰزِقِينَ ١١٤
Қола Ъӣсабну Маряма аллоҳумма Раббана анзил ъалайна маидата-м мина-с-самаи такуну лана ъӣда-л ли аввалина ва ахирина ва аята-м минк. Варзуқна ва Анта Хайру-р-розиқӣн.
Исо писари Марям гуфт: «Худоё, эй Парвардигори мо, бар мо аз Осмон дастурхоне пур аз таъом фуруд ор, то барои мо ва барои аввалу охири мо иде ва нишонае аз ҷониби Ту бошад ва рӯзӣ деҳ моро ва ту беҳтарини рӯзидиҳандагонӣ».
5:114