لَّقَدْ كَفَرَ ٱلَّذِينَ قَالُوٓا۟ إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلْمَسِيحُ ٱبْنُ مَرْيَمَ ۚ قُلْ فَمَن يَمْلِكُ مِنَ ٱللَّهِ شَيْـًٔا إِنْ أَرَادَ أَن يُهْلِكَ ٱلْمَسِيحَ ٱبْنَ مَرْيَمَ وَأُمَّهُۥ وَمَن فِى ٱلْأَرْضِ جَمِيعًۭا ۗ وَلِلَّهِ مُلْكُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۚ يَخْلُقُ مَا يَشَآءُ ۚ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌۭ ١٧
Ла қад кафара-л-лазина қолу инналлоҳа ҳува-л Масӣҳубну Марям. Қул фама-й ямлику миналлоҳи шай-ан ин арода ай юҳлика-л Масӣҳабна Маряма ва уммаҳу ва ман фи-л-арзи ҷамиъа. Ва лиллаъҳи мулку-с-самавати ва-л-арзи ва ма байнаҳума. Яхлуқу маъ яшаъ. Валлоҳу ъала кулли шай-ин қадир.
Батаҳқиқ, касоне ки гуфтанд: «Албатта, Аллоҳ ҳамон Масеҳ-писари Марям аст», кофир шуданд. (Ба онҳо) бигӯ: «Пас, кист, ки аз иродаи Аллоҳ чизеро молик бошад? Агар бихоҳад, Исо-писари Марямро ва модарашро ва ононеро, ки дар заминанд, ҳамаро як ҷо ҳалок кунад. «Ва аз они Худост подшоҳии осмонҳо ва Замин ва он чӣ дар миёни онҳост. Меофарад он чиро мехоҳад. Ва Аллоҳ бар ҳар чиз тавоност».
5:17