يَـٰٓأَهْلَ ٱلْكِتَـٰبِ قَدْ جَآءَكُمْ رَسُولُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ عَلَىٰ فَتْرَةٍۢ مِّنَ ٱلرُّسُلِ أَن تَقُولُوا۟ مَا جَآءَنَا مِنۢ بَشِيرٍۢ وَلَا نَذِيرٍۢ ۖ فَقَدْ جَآءَكُم بَشِيرٌۭ وَنَذِيرٌۭ ۗ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌۭ ١٩
Йа аҳла-л-китаби қад ҷаакум расулуна юбаййину лакум ъала фатрати-м мина-р-русули ан тақулу ма ҷаана мин башири-в ва ла назир. Фақад ҷаакум баширу-в ва назир. Валлоҳу ъала кулли шай-ин қадир.
Эй аҳли Китоб! Батаҳқиқ, фиристодаи Мо дар ҳолати фатрат (наомадани пайғамбарон) шуморо омад, ҳақро барои шумо баён мекунад, то нагӯед, ки ҳеҷ муждадиҳандае ва бимдиҳандае ба мо наёмад. Пас, батаҳқиқ, шуморо муждадиҳанда ва бимдиҳанда омадааст. Ва Аллоҳ бар ҳама чиз тавоност.
5:19