۞ وَٱتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ ٱبْنَىْ ءَادَمَ بِٱلْحَقِّ إِذْ قَرَّبَا قُرْبَانًۭا فَتُقُبِّلَ مِنْ أَحَدِهِمَا وَلَمْ يُتَقَبَّلْ مِنَ ٱلْـَٔاخَرِ قَالَ لَأَقْتُلَنَّكَ ۖ قَالَ إِنَّمَا يَتَقَبَّلُ ٱللَّهُ مِنَ ٱلْمُتَّقِينَ ٢٧
Ватлу ъалайҳим набаабнай Адама би-л-ҳаққи из қарраба қурбанан фа туқуббила мин аҳадиҳима ва лам ютақаббал мина-л-ахари қола ла ақтуланнака қола иннама ятақаббалуллоҳу мина-л-муттақин.
Ва хабари ду писари Одамро бар онҳо ба ростӣ бихон, чун қурбонӣ карданд қурбониеро, пас, аз яке аз ин ду қабул карда шуд ва аз дигаре қабул карда нашуд. Гуфт: «Ҳаройина, туро бикушам!». Гуфт: «Ҷуз ин нест, ки Аллоҳ (курбониро)аз парҳезгорон қабул мекунад».
5:27