فَبَعَثَ ٱللَّهُ غُرَابًۭا يَبْحَثُ فِى ٱلْأَرْضِ لِيُرِيَهُۥ كَيْفَ يُوَٰرِى سَوْءَةَ أَخِيهِ ۚ قَالَ يَـٰوَيْلَتَىٰٓ أَعَجَزْتُ أَنْ أَكُونَ مِثْلَ هَـٰذَا ٱلْغُرَابِ فَأُوَٰرِىَ سَوْءَةَ أَخِى ۖ فَأَصْبَحَ مِنَ ٱلنَّـٰدِمِينَ ٣١
Фа баъасаллоҳу ғуроба-й ябҳасу фи-л-арзи ли юрияҳу кайфа ювари сав-ата ахиҳ. Қола йа вайлата а-ъаҷазту ан акуна мисла ҳаза-л-ғуроби фа увария сав-ата ахӣ. Фа асбаҳа минан-н-надимин.
Пас, Аллоҳ зоғеро, ки заминро мекофт, то ба ӯ нишон диҳад, ки чӣ гуна ҷасади бародари худро бипӯшад, фиристод. Гуфт: «Эй вой бар ман, оё аз он (ҳам) оҷиз шудам, аз он ки монанди ин зоғ бошам». Пас, бипӯшид ҷасади бародари худро, пас аз ҷумлаи пушаймоншудагон гашт.
5:31