وَقَفَّيْنَا عَلَىٰٓ ءَاثَـٰرِهِم بِعِيسَى ٱبْنِ مَرْيَمَ مُصَدِّقًۭا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ ٱلتَّوْرَىٰةِ ۖ وَءَاتَيْنَـٰهُ ٱلْإِنجِيلَ فِيهِ هُدًۭى وَنُورٌۭ وَمُصَدِّقًۭا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ ٱلتَّوْرَىٰةِ وَهُدًۭى وَمَوْعِظَةًۭ لِّلْمُتَّقِينَ ٤٦
Ва қаффайна ъала асариҳим би Ъисабни Маряма мусаддиқа-л ли ма байна ядайҳи мина-т-Тавроҳ. Ва атайнаҳу-л-Инҷӣла фиҳи ҳуда-в ва нуру-в ва мусаддиқа-л ли ма байна ядайҳи мина-т-Тавроти ва ҳудав ва мавъизата-л лил муттақин.
Ва пас аз он, (баъди пайғамбарони пешин) Исо писари Марямро фиристодем, ки он чӣ, ки пеши ӯ Таврот аст, бовардорандаи ӯ буд. Ва ӯро Инҷил додем, ки дар он ҳидоят ва равшанӣ аст ва тасдиқкунандаи он чӣ аз Таврот буд, ки пеши вай аст ва барои Худотарсон ҳидоят ва панд аст.
5:46