قُلْ يَـٰٓأَهْلَ ٱلْكِتَـٰبِ لَسْتُمْ عَلَىٰ شَىْءٍ حَتَّىٰ تُقِيمُوا۟ ٱلتَّوْرَىٰةَ وَٱلْإِنجِيلَ وَمَآ أُنزِلَ إِلَيْكُم مِّن رَّبِّكُمْ ۗ وَلَيَزِيدَنَّ كَثِيرًۭا مِّنْهُم مَّآ أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ طُغْيَـٰنًۭا وَكُفْرًۭا ۖ فَلَا تَأْسَ عَلَى ٱلْقَوْمِ ٱلْكَـٰفِرِينَ ٦٨
Қул йа аҳла-л-китаби ластум ъала шай-ин ҳатта туқӣму-т-Таврота ва-л Инҷӣла ва ма унзила илайкум-м ми-р-Раббикум. Ва лаязӣданна касӣра-м минҳум-м ма унзила илайка ми-р-Раббика туғйана-в ва куфро. Фа ла таъса ъала-л қавми-л-кафирӣн.
Бигӯ: «Эй аҳли Китоб, шумо бар чизе нестед, то ин ки ҳукми Таврот ва Инҷилро ва он чиро, ки аз тарафи Парвардигор ба сӯйи шумо нозил шуд, устувор доред». Ва, албатта, дар бисёре аз онҳо дар он чӣ ба сӯйи ту аз тарафи Парвардигор нозил шуд, нофармонӣ ва куфрро биафзояд. Пас, бар қавми куффор афсӯс махӯр.
5:68