۞ لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ ٱلنَّاسِ عَدَٰوَةًۭ لِّلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱلْيَهُودَ وَٱلَّذِينَ أَشْرَكُوا۟ ۖ وَلَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُم مَّوَدَّةًۭ لِّلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱلَّذِينَ قَالُوٓا۟ إِنَّا نَصَـٰرَىٰ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيسِينَ وَرُهْبَانًۭا وَأَنَّهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُونَ ٨٢
Ла таҷиданна ашадда-н-наси ъадавата-л лил лазӣна аману-л-яҳуда ва-л-лазӣна ашраку. Ва ла таҷиданна ақрабаҳум-м маваддата-л лил лазӣна аману-л-лазӣна қолу инна насоро. залика би анна минҳум қиссӣсӣна ва руҳбана-в ва аннаҳум ла ястакбирун.
Албатта, яҳудиёнро ва касонеро, ки мушрик шудаанд, дар душманӣ барои касоне ки имон овардаанд, сахттарин мардум биёбӣ ва ҳаройина, дар дӯстӣ барои касоне ки имон овардаанд, наздиктарин мардум касонеро биёбӣ, ки гуфтаанд: «Мо насронием». Ин ба сабаби он аст, ки аз ҷинси онҳо донишмандон ва гӯшанишинон ҳастанд ва ба сабаби он аст, ки онҳо такаббури намекунанд.
5:82