يُنَادُونَهُمْ أَلَمْ نَكُن مَّعَكُمْ ۖ قَالُوا۟ بَلَىٰ وَلَـٰكِنَّكُمْ فَتَنتُمْ أَنفُسَكُمْ وَتَرَبَّصْتُمْ وَٱرْتَبْتُمْ وَغَرَّتْكُمُ ٱلْأَمَانِىُّ حَتَّىٰ جَآءَ أَمْرُ ٱللَّهِ وَغَرَّكُم بِٱللَّهِ ٱلْغَرُورُ ١٤
Юнодунаҳум алам наку-м маъакум қолу бало ва локиннакум фатантум анфусакум ва тараббастум вартабтум ва ғарраткуму-л-амонийю ҳатто ҷаа амруллоҳи ва ғарракум биллоҳи-л-ғарур
Нидо кунанд мунофиқон мусалмононро: «Оё мо (дар дунё) ҳамроҳи шумо набудем?». Гӯянд: «Оре, валекин шумо нафсҳои худро дар бало андохтед ва (барои мусалмонон) интизори ҳодисаҳо инохуш будед ва дар (кори мусалмонҳо) шакку шубҳа кардед ва шуморо орзуҳо фирефта карданд, то он ки ҳукми Аллоҳ расид ва шайтони фиребанда шуморо ба (карами) Аллоҳ фиреб дод!
57:14