۞ أَلَمْ يَأْنِ لِلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ أَن تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِكْرِ ٱللَّهِ وَمَا نَزَلَ مِنَ ٱلْحَقِّ وَلَا يَكُونُوا۟ كَٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ مِن قَبْلُ فَطَالَ عَلَيْهِمُ ٱلْأَمَدُ فَقَسَتْ قُلُوبُهُمْ ۖ وَكَثِيرٌۭ مِّنْهُمْ فَـٰسِقُونَ ١٦
Алам яъни лил лазӣна оману ан тахшаъа қулубуҳум ли зикриллоҳи ва мо назала мина-л-ҳаққи ва ло якуну ка-л-лазӣна уту-л-китоба мин қаблу фа тола ъалайҳиму-л-амаду фа қасат қулубуҳум ва касӣру-м минҳум фосиқун
Оё ба ононе ки имон оварданд, вақти он нарасидааст, ки дилҳои онҳо барои зикри Аллоҳ ва он чӣ аз дини ҳақ фуруд омад, дилҳояшон хушуъ кунад (битарсанд) ва монанди ононе набошанд, ки пеш аз ин онҳоро Китоб дода шудааст, пас, бар онҳо замон дароз шуд, пас, дилҳои онҳо сахт гардид ва бисёре аз онҳо фосиқ (нофармонбардор)-анд?
57:16